<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><rss xmlns:atom='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' version='2.0'><channel><atom:id>tag:blogger.com,1999:blog-16274263</atom:id><lastBuildDate>Fri, 16 May 2008 07:36:02 +0000</lastBuildDate><title>Tristan studeert aan OSU</title><description/><link>http://tristan.worldbackpackers.net/</link><managingEditor>noreply@blogger.com (Tristan)</managingEditor><generator>Blogger</generator><openSearch:totalResults>21</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-16274263.post-113681561377360707</guid><pubDate>Mon, 09 Jan 2006 13:43:00 +0000</pubDate><atom:updated>2006-01-10T17:07:06.890+01:00</atom:updated><title>Rampenreis</title><atom:summary type='text'>Nadat alle werkstukken waren ingeleverd had ik nog 10 dagen om in de VS te doen wat ik wilde. Om te beginnen racete ik dus naar New York om Marike’s uitvoering van A Streetcar Named Desire te bekijken. De krappe 36 uur die ik in New York doorbracht werden totaal volgestouwd met cultuur: ik zag drie toneelstukken van Marike en medestudenten, en bracht een bezoek aan de Russia!-tentoonstelling in </atom:summary><link>http://tristan.worldbackpackers.net/2006/01/rampenreis.html</link><author>noreply@blogger.com (Tristan)</author></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-16274263.post-113674508220240256</guid><pubDate>Sun, 08 Jan 2006 18:16:00 +0000</pubDate><atom:updated>2006-01-08T19:59:35.086+01:00</atom:updated><title>De Boxer-collectie</title><atom:summary type='text'>of: waarom koloniale geschiedenis leuk is

Tijdens mijn verblijf aan OSU kreeg ik van een aantal mensen (waaronder Sint Nicolaas zelf) te horen dat ik toch eigenlijk helemaal niet zo hard aan het studeren was. Ik vermoed dat ik die indruk vooral wekte door de stukjes die ik op dit blog zette. Slechts zeer af en toe gingen die over mijn studie.
Ik heb persoonlijk niet veel op met blogstukjes die </atom:summary><link>http://tristan.worldbackpackers.net/2006/01/de-boxer-collectie.html</link><author>noreply@blogger.com (Tristan)</author></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-16274263.post-113578739445827464</guid><pubDate>Wed, 28 Dec 2005 16:19:00 +0000</pubDate><atom:updated>2005-12-28T17:29:54.526+01:00</atom:updated><title>Thanksgiving</title><atom:summary type='text'>Nadat alle optredens waren afgerond, was het Thanksgiving. Melanie had me uitgenodigd om dit feest bij haar ouders in Madison, Wisconsin door te brengen. De ochtend nadat ik mijn vorige stukje typte, gooiden we wat spullen in de achterbak en gingen we die kant op.
Amerika is groot. En leeg. Ik realiseerde me pas hoe groot en leeg toen we van Columbus naar Madison reden. Op de schaal van de hele </atom:summary><link>http://tristan.worldbackpackers.net/2005/12/thanksgiving.html</link><author>noreply@blogger.com (Tristan)</author></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-16274263.post-113578527575571857</guid><pubDate>Wed, 28 Dec 2005 15:53:00 +0000</pubDate><atom:updated>2005-12-28T16:54:35.800+01:00</atom:updated><title>En toen?</title><atom:summary type='text'>...en toen ruimde ik een maand lang geen tijd in voor het bijhouden van mijn blog, tot teleurstelling van een aantal mensen.
Ondertussen ben ik terug in Nederland, heb ik weer bezit genomen van mijn oude kamer, en zit ik achter mijn oude vertrouwde computer te typen. In de komende uren/dagen zal ik proberen de leemte in mijn blog, het gevolg van drukte en grove nalatigheid, alsnog op te vullen.</atom:summary><link>http://tristan.worldbackpackers.net/2005/12/en-toen.html</link><author>noreply@blogger.com (Tristan)</author></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-16274263.post-113253874473139948</guid><pubDate>Mon, 21 Nov 2005 01:52:00 +0000</pubDate><atom:updated>2005-11-21T03:18:17.566+01:00</atom:updated><title>Het proletariaat heeft altijd gelijk!</title><atom:summary type='text'>En zo was het alweer 20 november. Over een krappe drie weken is het semester hier afgelopen. Over een maand sta ik alweer op Schiphol. Inderdaad rolt het semester langzaam tot zijn einde. Werkstukken en eindpresentaties krijgen langzaam vorm. Met koor en toneel is het niet anders: de afgelopen  dagen stonden voor mij geheel in het teken van optredens. Drie avonden achter elkaar mocht ik me op het</atom:summary><link>http://tristan.worldbackpackers.net/2005/11/het-proletariaat-heeft-altijd-gelijk.html</link><author>noreply@blogger.com (Tristan)</author></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-16274263.post-113253793127077956</guid><pubDate>Mon, 21 Nov 2005 01:46:00 +0000</pubDate><atom:updated>2005-11-21T02:52:11.296+01:00</atom:updated><title>Het mondiale dorp</title><atom:summary type='text'>Alweer twee vrienden die in den vreemde bivakkeren en het thuisfront op de hoogte houden van hun belevenissen door middel van een blog. Ik vond het hele idee van de informatierevolutie altijd een beetje overtrokken, en als er in Nederland weer eens een bibliotheek werd omgedoopt tot kenniscentrum haalde ik meestal schamper mijn schouders op. Niettemin: als ik naar Brammert’s nieuwe blog ga, en op</atom:summary><link>http://tristan.worldbackpackers.net/2005/11/het-mondiale-dorp.html</link><author>noreply@blogger.com (Tristan)</author></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-16274263.post-113165993624940390</guid><pubDate>Thu, 10 Nov 2005 21:53:00 +0000</pubDate><atom:updated>2005-11-10T22:58:56.266+01:00</atom:updated><title>Eten in Columbus</title><atom:summary type='text'>Ik vrees dat ik tot op zekere hoogte een culinair determinist ben. Zo heb ik bijvoorbeeld een aangeboren argwaan voor mensen die niet van blauwe kaas houden. In mensen die een vies gezicht trekken bij het zien van olijven vermoed ik onmiddellijk gewelddadige persoonlijkheidsstoornissen. Mensen wier favoriete gerecht elleboogjesmacaroni met ham en kaas is, zijn in mijn ogen een gevaar voor </atom:summary><link>http://tristan.worldbackpackers.net/2005/11/eten-in-columbus.html</link><author>noreply@blogger.com (Tristan)</author></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-16274263.post-112985508257259931</guid><pubDate>Fri, 21 Oct 2005 00:26:00 +0000</pubDate><atom:updated>2005-10-21T02:38:02.586+02:00</atom:updated><title>Bekeert U! Het einde der tijden is nabij!</title><atom:summary type='text'>‘The heart of the Midwest’, zo luidt de reclameslogan die de VVV van Columbus gebruikt om de stad aan te prijzen. Je kunt je nauwelijks voorstellen hoe iemand dit als een aanprijzing zou kunnen opvatten. Het is zoiets als ‘Het bruisende middelpunt van Oost-Groningen!’ De Midwest is het meest rurale, meest conservatieve deel van de Verenigde Staten. De economie draait er met name op gras en koeien</atom:summary><link>http://tristan.worldbackpackers.net/2005/10/bekeert-u-het-einde-der-tijden-is.html</link><author>noreply@blogger.com (Tristan)</author></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-16274263.post-112949230626848757</guid><pubDate>Sun, 16 Oct 2005 19:33:00 +0000</pubDate><atom:updated>2005-10-16T22:29:35.013+02:00</atom:updated><title>Concert in Columbus</title><atom:summary type='text'>Afgelopen vrijdagavond was de ‘homecoming parade’: een optocht door de campus van de marching band, de verschillende fraternities, de cheerleaders, de verschillende aan de universiteit gelieerde militaire instellingen en de koren van de universiteit. Wie er precies thuiskomt is me volsrekt onduidelijk (volgens mij de studenten), maar volgens de website is het een van de ‘great traditions’ van OSU</atom:summary><link>http://tristan.worldbackpackers.net/2005/10/concert-in-columbus.html</link><author>noreply@blogger.com (Tristan)</author></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-16274263.post-112864981399977777</guid><pubDate>Fri, 07 Oct 2005 01:27:00 +0000</pubDate><atom:updated>2005-10-07T04:20:53.706+02:00</atom:updated><title>Bobby en de Afghanen</title><atom:summary type='text'>Enige tijd geleden deed Dirk op zijn weblog vanuit Edinburgh verslag van het warme hart dat de Schotten hun trouwe viervoeters toedragen. (Getiteld: Hondjes) Vandaag, ver weg van de Hooglanden, werd mij tijdens college duidelijk dat deze liefde zich niet beperkte tot de Schotten, maar dat deze wat smakeloze aanhankelijkheid aan de hond eigenlijk ‘all the Queen’s men’ betrof, en de Queen zelf </atom:summary><link>http://tristan.worldbackpackers.net/2005/10/bobby-en-de-afghanen.html</link><author>noreply@blogger.com (Tristan)</author></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-16274263.post-112843262544201725</guid><pubDate>Tue, 04 Oct 2005 13:28:00 +0000</pubDate><atom:updated>2005-10-04T15:30:25.450+02:00</atom:updated><title>Magic mountain en keggers</title><atom:summary type='text'>Amerika is vreemd, als je een westerse, tv-kijkende niet-Amerikaan bent. De cultuur, het landschap, de steden… alles is er volstrekt anders, maar toch ken je het allemaal al. Een leven lang tv-series en Hollywoodfilms heeft je eigenlijk al een verdraaid goed beeld gegeven van hoe het er hier allemaal uit ziet, en hoe het er allemaal aan toe gaat.

Het is vervolgens een heel vreemde gewaarwording </atom:summary><link>http://tristan.worldbackpackers.net/2005/10/magic-mountain-en-keggers.html</link><author>noreply@blogger.com (Tristan)</author></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-16274263.post-112760603570040618</guid><pubDate>Sat, 24 Sep 2005 23:41:00 +0000</pubDate><atom:updated>2005-09-25T01:53:55.710+02:00</atom:updated><title>Met een noodgang van start</title><atom:summary type='text'>Woensdag begonnen de lessen. Dat werkt hier net even wat anders. In Nederland hebben we veel vakantie, en semesters van zo’n zeventien weken. Zulke semesters beginnen langzaamaan, niemand werkt echt hard tot halverwege, en zo rond week twaalf realiseert iedereen dat er toch eens over een werkstuk nagedacht moet worden. Niet getreurd: alle docenten vinden het prima als dat werkstuk zo aan het eind</atom:summary><link>http://tristan.worldbackpackers.net/2005/09/met-een-noodgang-van-start.html</link><author>noreply@blogger.com (Tristan)</author></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-16274263.post-112724017736402316</guid><pubDate>Tue, 20 Sep 2005 18:01:00 +0000</pubDate><atom:updated>2005-09-20T23:02:03.876+02:00</atom:updated><title>Brood</title><atom:summary type='text'>Ik had beloofd een heel verhaal over Amerikaans eten te schrijven, maar dat bewaar ik nog even. Het volgende verbijstert me echter zo extreem dat ik het toch maar vast post.
Van Marike had ik al begrepen dat AL het Amerikaanse brood, zonder uitzondering, lang houdbaar is. Daar had ik me bij neergelegd, maar ik zag zojuist dat het brood dat ik hier op mijn eerste dag had gekocht en uit het oog was</atom:summary><link>http://tristan.worldbackpackers.net/2005/09/brood.html</link><author>noreply@blogger.com (Tristan)</author></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-16274263.post-112706773134477537</guid><pubDate>Sun, 18 Sep 2005 18:14:00 +0000</pubDate><atom:updated>2005-09-19T03:12:15.220+02:00</atom:updated><title>Game day!</title><atom:summary type='text'>Midden op deze campus, vijf minuten van mijn huis, staat een gigantisch American Football-stadion. Het overgrote deel van de tijd staat dat stadion daar maar zo’n beetje groot en leeg te zijn, maar zo’n vier zaterdagen per trimester zit het stamp- en stampvol, wanneer de Ohio State Buckeyes een thuiswedstrijd spelen. Gisteren was één van die zaterdagen. Er werd gespeeld, en wel tegen San Diego </atom:summary><link>http://tristan.worldbackpackers.net/2005/09/game-day.html</link><author>noreply@blogger.com (Tristan)</author></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-16274263.post-112691172262625636</guid><pubDate>Fri, 16 Sep 2005 22:43:00 +0000</pubDate><atom:updated>2005-09-17T01:02:03.826+02:00</atom:updated><title>Ziek</title><atom:summary type='text'>Gisteren was het grote introductiefeest, waar zo'n 1000 van de 4000 internationale studenten aan deze universiteit verschenen om sociaal te doen. Het was 's middags en mooi weer. Uiteindelijk leidde het feest mij, en 2 Nederlanders een Brit en een Canadees, naar de overkant van de straat, waar Chris de Brit, Vin de Canadees en Vincent de Nederlander alledrie bewezen dat ze een hogere </atom:summary><link>http://tristan.worldbackpackers.net/2005/09/ziek.html</link><author>noreply@blogger.com (Tristan)</author></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-16274263.post-112674842299987575</guid><pubDate>Thu, 15 Sep 2005 01:37:00 +0000</pubDate><atom:updated>2005-09-17T00:39:13.700+02:00</atom:updated><title>Orde op zaken</title><atom:summary type='text'>Ondertussen zijn we een dag verder, en heb ik voor mijn gevoel ongelooflijk veel gedaan. Laat ik beginnen met het relativeren van mijn negatieve beschrijving van Columbus, gisteren. Alles wat ik daar schreef was waar, maar een busrit naar het centrum maakte duidelijk dat deze stad ook een leuk stuk heeft, al is het zo groot als een postzegel. De bebouwing is er mooi, het heeft er alle schijn van </atom:summary><link>http://tristan.worldbackpackers.net/2005/09/orde-op-zaken.html</link><author>noreply@blogger.com (Tristan)</author></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-16274263.post-112663347812902175</guid><pubDate>Tue, 13 Sep 2005 17:40:00 +0000</pubDate><atom:updated>2005-09-17T04:16:05.410+02:00</atom:updated><title>Columbus, OH 43210</title><atom:summary type='text'>En toen waren we dus een goede 800 kilometer landinwaarts, in Columbus, Ohio. Eergisteravond om kwart over tien reed mijn Greyhound-bus weg uit de Port Authority Bus Terminal. Aangezien treinen in de VS niet langer een geaccepteerde vorm van transport zijn, was dat busstation gigantisch: zo’n 300 ‘gates’ verdeeld over twee verdiepingen.
Greyhound is de grootste, goedkoopste en meest beruchte </atom:summary><link>http://tristan.worldbackpackers.net/2005/09/columbus-oh-43210.html</link><author>noreply@blogger.com (Tristan)</author></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-16274263.post-112646796430583810</guid><pubDate>Sun, 11 Sep 2005 19:03:00 +0000</pubDate><atom:updated>2005-09-11T21:58:41.723+02:00</atom:updated><title>Vertrek en 11 september</title><atom:summary type='text'>Het is zondag, en het is 11 september. Deze twee feiten kunnen niet verhinderen dat Marike vandaag gewoon om 8 uur opstond om de hele dag audities te houden voor de twee grote producties die zij en haar mede-aspirant-regisseurs dit semester op de planken moeten krijgen. Het is tevens (voorlopig) mijn laatste dag in New York: vanavond om negen uur neem ik de Greyhound naar Ohio, alwaar het </atom:summary><link>http://tristan.worldbackpackers.net/2005/09/vertrek-en-11-september.html</link><author>noreply@blogger.com (Tristan)</author></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-16274263.post-112630256469947289</guid><pubDate>Fri, 09 Sep 2005 21:41:00 +0000</pubDate><atom:updated>2005-09-10T01:20:46.970+02:00</atom:updated><title>Eten in New York</title><atom:summary type='text'>In het vliegtuig hierheen was ik aan de praat geraakt met een New Yorker. Het gesprek voerde langs verplichte nummers als onze reisdoelen, het afzeiken van Bush (wat hij nog fanatieker deed dan ik), de overstroming in New Orleans, het feit dat hij Amsterdam weleens had bezocht (en het een ‘fabulous city’ vond) en al dat soort dingen. Toen het vliegtuigpersoneel het verplichte doosje met ranzig </atom:summary><link>http://tristan.worldbackpackers.net/2005/09/eten-in-new-york.html</link><author>noreply@blogger.com (Tristan)</author></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-16274263.post-112619832294512652</guid><pubDate>Thu, 08 Sep 2005 16:50:00 +0000</pubDate><atom:updated>2005-09-09T00:01:24.843+02:00</atom:updated><title>Nostalgie naar (Nieuw) Amsterdam</title><atom:summary type='text'>Het begin van mijn studentenbestaan aan Ohio State University staat gelukkig nog een aantal dagen van me af. Ik typ deze woorden in Marike’s apartement, al Bach luisterend en koffie drinkend. Als ik straks de trap afdaal en naar buiten loop, dan is het daar zo’n 25 graden en zonnig. Sla ik linksaf, dan ben ik binnen drie minuten bij Central Park, en nog eens vijf minuten later op de Museum Mile, </atom:summary><link>http://tristan.worldbackpackers.net/2005/09/nostalgie-naar-nieuw-amsterdam.html</link><author>noreply@blogger.com (Tristan)</author></item><item><guid isPermaLink='false'>tag:blogger.com,1999:blog-16274263.post-112601724670366556</guid><pubDate>Tue, 06 Sep 2005 14:26:00 +0000</pubDate><atom:updated>2005-09-06T16:34:06.703+02:00</atom:updated><title>Welkom</title><atom:summary type='text'>Vanaf deze blog zal ik u allen in de toekomst op de hoogte houden van mijn vier maanden als student in de VS. Momenteel ben ik in New York, waar ik tot komende zondag bij Marike Splint zal bivakkeren en de tourist zal uithangen, om vervolgens per Greyhound verder te gaan naar de eindbestemming: Columbus, Ohio. Sinds ik hier vannacht per busje werd afgezet heb ik Marike's huis nog niet verlaten. </atom:summary><link>http://tristan.worldbackpackers.net/2005/09/welkom.html</link><author>noreply@blogger.com (Tristan)</author></item></channel></rss>